گوشت قرمز

گوشت قرمز

گوشت قرمز مجموعه‌ای از بافت‌های عضلانی، پیوندی و استخوانی است.

گوشت به عنوان یک ماده غذائی با ارزش پروتئینی بالا می باشد.ارزش غذائی پروتئین گوشت نسبت به پروتئین گیاهی بیشتر است، چون مقدار زیادی از اسید آمینه های ضروری برای حفظ سلامتی بدن داراست. ‌

ویتامین‌های موجود در گوشت بیشتر از نوع ویتامین‌های گروه B می‌باشد و املاح گوشت بیشتر از نوع روی، آهن، سدیم، پتاسیم، منیزیوم، کلسیم و … می‌باشد.

یکی از عوامل مؤثر در بالا بودن اهمیت غذائی گوشت، وجود املاح معدنی بخصوص روی و آهن در آن می‌باشد.

کم خونی ناشی از فقر آهن شایع‌ترین کمبود تغذیه ای در بسیاری از کشورهای دنیا از جمله کشور ماست که کودکان و زنان به ویژه در هنگام بارداری و عادت ماهیانه را بیش تر تهدید می کند.

اشخاصی که از کمبود آهن رنج می‌برند اصولاً همیشه خسته، بی‌حوصله، بدون تمرکز و دارای سرگیجه، تاری دید و تپش قلب می‌باشند و حتی در بعضی اشخاص ناخن‌ها حالت قاشقی پیدا می‌کنند و در زنان آشفتگی‌های قاعدگی اتفاق می افتد. ‌

لازم به ذکر است که خوردن منابع حیوانی غنی از آهن (مانند گوشت قرمز) همراه با منابع غنی ویتامین C از قبیل گوجه فرنگی، لیموترش، فلفل دلمه‌ای، آب پرتقال و غیره جذب روده‌ای آهن در بدن را افزایش می‌دهد.

روی (Zn) موجود در گوشت قرمز قابلیت جذب بالائی در بدن دارد.

روی تقویت سیستم ایمنی بدن می‌شود و کمبود آن با عوارضی از قبیل اختلالات رشدی، تأخیر در بهبود زخم‌ها، بلوغ جنسی دیر رس، کوتاهی قد، کم اشتهایی، اختلال در رشد جنین، و سقط جنین همراه است که در بعضی از زنان و نوجوانان قابل مشاهده است.

 

مخاطرات استفاده زیاد

استفاده مفرط از گوشت قرمز در رژیم غذائی غلظت کلسترول، تری گلیسیرید و اسید اوریک خون را در بدن افزایش می‌دهد که می‌تواند منجر به:

بیماری‌های قلبی – عروقی
‌نقرس
‌سرطان روده بزرگ شود.
آرتریت روماتوئید
‌پوکی استخوان

بنابراین کمتر از گوشت قرمز استفاده کنید.

مطالب مرتبط

 

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.